اعترافات

آدم ها با خودشان امید دارند و دلشوره… هیجان دارند و خستگی… خنده دارند و گریه… تکلیفشان روشن نیست! تکلیف این کتاب هم همین طور!به همین خاطر هرچه فکر کردم، نتوانستم توضیحی در ادامه ی نامش بگذارم! بنویسم یادداشت های روزانه؟ بنویسم کتاب  خاطرات؟ بنویسم مجموعه داستان؟!

چیزی ننوشتم! هرچه دلتان می خواهد صدایش کنید!

—————————————————————– 

#برشی از کتاب اعترافات

# حامد ابراهیم پور

رسوایی های ما تا آخر دنیا دنبال مون میان و اگه همه ی مردم فراموش کنن، خودمون نمی تونیم. 

این انتقام ما از خودمونه!