من و استادم
فروردین ۱۹, ۱۳۹۷
درگاه گچین
فروردین ۱۹, ۱۳۹۷

نوری_که_نمی‌بینیم رمانی_که_نمی‌توان_آن_را_نخواند#
چاپ دوم کتاب «نوری که نمی‌بینیم» نوشته‌ «آنتونی دوئر» و ترجمه‌ «حسام جنانی» طی روزهای گذشته توسط انتشارات نیماژ راهی بازار نشر شد. جنگ این پدیده‌ی بی‌رحم، در طول تاریخ حوادث غیرقابل پیش‌بینی را برای انسان‌ها رقم زده است. به‌جز روی تاریک و خشن آن، گاه در دل آن نور‌هایی از انسانیت و عشق پدیدار می‌شود. دوئر پرده از قصه‌ی عاشقانه‌ی دختر نابینای فرانسوی در جنگ جهانی دوم برای خواننده برمی‌دارد که دلباخته‌ی پسر یتیم آلمانی می‌شود. تلاش‌های این دو جوان عاشق برای شروع دوباره در خرابه‌های به‌جامانده از جنگ و چالش‌های زندگی، تحسین‌بر‌انگیز است. در فهرست هافینگتن پست این کتاب در لیست ده رمانی که نمی‌توان آن را نصفه زمین گذشت در سال ۲۰۱۵ قرار گرفته است.

—————————————————————————————- 

چیزی به نرمی تق‌تق می کند. خیلی نزدیک. کرکره‌ی پنجره‌ی سمت چپ را باز می‌کند و انگشت هایش را لای پرده‌های کرکره ی سمت راست می کشد. برگه‌ای آنجا گیر کرده است. آن را نزدیک بینی‌اش می‌برد. بوی جوهر تازه می‌دهد، شاید هم بنزین. ماری لائور کنار پنجره در جوراب ساق بلندش مردد است، اتاق خوابش پشت سرش است، صدف های دریایی روی گنجه ردیف‌اند و سنگریزه‌ها کنار قرنیز دیوار به خط شده‌اند. عصایش در گوشه‌ای ایستاده و رمان بریلش دمر روی تخت انتظار می‌کشند. وزوز هواپیما بلندتر می‌شود….

برشی از کتاب نوری که نمی بینیم#
اثر آنتونی دوئر#
با ترجمه حسام جنانی#